Knieschmerzen, een dag in de Eifel

Op Hemelvaartsdag nam ik deel aan de Weibern toertocht georganieerd door de RTV Wildpferden. Weibern ligt in de Duitse Eifel. De Eifel kenmerkt zich door mooi, relatief lange lopende klimmen in een schitterende omgeving. Nadat ik me samen met ploegmaat Thomas Hartog had ingeschreven (inclusief rugnummer ! ) begonnen we aan de 116 kilometer lange tocht. Er werden ons 1600 hoogtemeters beloofd en met een sluimerend zonnetje waren we vertrokken voor een mooi ritje en stevige training.

foto 1
We mogen beginnen met de klim naar het hoogste punt van de dag, gevolgd door een lange afdaling en lang stuk langs het water. We passeren het toeristische Altenahr en worden we niet veel later omhoog gestuurd vanuit Bad Neuenahr de Ramersbach omhoog. Eén van de langste stukken omhoog in dit deel van de Eifel. Een echte loper welk op het buitenblad is te nemen. Thomas geeft blijk van een mooie combinatie van moraal en goede benen en als pure klimmer ontwikkelt hij een zeer hoog tempo.

Ergens drie kwart van de klim passeren we twee andere deelnemers van de tocht. Ondanks dat ik zelf meer dan genoeg aandacht moet besteden om het wiel van Thomas te houden, valt het me op dat één van de twee met een trekkend gezicht zichzelf omhoog beweegt. De andere moedigt hem aan. Een vrij normaal beeld bij een toertocht. Vaak zit er een groot niveauverschil binnen de fietsgroepjes of in dit geval tussen de twee en juist heuvelop worden deze verschillen enkel maar groter.

Juist op het moment dat er ergens diep binnen in wordt besloten dat ik het wiel van Thomas centimeter voor centimeter mag laten lopen, zie ik de top en besluit toch om wiel aan wiel en quasi ontspannen (we vergeten voor de vorm het gutsende zweet van het voorhoofd) de top te passeren. In de afdaling complimenteer ik Thomas met zijn rijden en beneden in het dal hetgeen wat een toertocht toch zo geweldig maakt: de verzorging. Een soort thee met suiker, geel/groene bananen, Haribo snoepjes, American Cookies, Magdalena cakejes en typische Duitse koekjes lagen op ons te wachten. Waar de koers op niemand wacht, kunnen we met de toertochten genieten van de tijd (en stiekem ook de Haribo snoepjes en American Cookies).

foto 3

Ondertussen kijken we op het routekaartje, nemen we een deel van de zon in ons op en zie ik de twee fietsers van de Ramersbach ook bij de verzorgingspost aankomen. De ‘sterke’ van de twee komt met een glimlach af op de versnaperingen. De ‘stoemper’ stapt met weinig moraal af van de fiets. Ik zie zijn gezicht vertrekken op het moment dat hij uitklikt en wanneer hij afstapt, wordt het allemaal niet beter. De sterke fietser moedigt de stoemper nog aan om toch wel te blijven eten en drinken. Al morrend pakt de stoemper een bekertje drinken en samen komen ze naast ons zitten. ‘Rad profi?’ vraagt de sterke aan ons. Thomas en ik moeten hier negatief op antwoorden. Goedwillende amateurs is ons antwoord in ons beste Duits en tijdens het antwoord zie ik de stoemper aan zijn rechterknie wrijven. ‘Was ist loss?’ vraag ik. ‘Knieschmerzen’ , antwoord de stoemper. De stoemper begint te vertellen over dat hij van de winter heel veel getraind heeft, sterker dan ooit is maar dat hij sinds hij een nieuwe fiets heeft, in toenemende mate last van zijn knie krijgt. Voornamelijk langere stukken, wind tegen of in dit geval heuvelop zorgt ervoor dat het plezier steeds minder wordt.

Knieschmerzen, vrij vertaald naar het Nederlands kniepijn of knieklachten. Knieklachten zijn één van meest voorkomende blessures bij de wielrenner. Op zich niet zo gek wetende dat gemiddeld de knie tussen de 90 en 110 keer per minuut dezelfde beweging maakt en dat heel veel en zo niet de meeste kracht vanuit de quadriceps komt om zo vooruit te komen om te fietsen. De meesten denken er niet eens zo bij na, totdat het moment komt dat iedere draai de pijn provoceert en dat het plezier met iedere dezelfde draai minder en minder wordt. Hoewel iedere klacht c.q. blessure uniek is, kunnen we wel stellen dat er een bepaald patroon te herkennen is. Pijn die enkel naar voren treedt tijdens tegen de wind in fietsen of heuvel op, gaat over in continue pijn tijdens het fietsen en uiteindelijk is er ook pijn tijdens de dagelijkse beslommeringen en doet op een gegeven moment zelfs het traplopen pijn. Meestal zie ik de meeste mensen in de eerste en tweede fase en valt er al heel snel al heel veel te winnen. Vaak wordt de pijn veroorzaakt doordat de knieschijf continue tegen het bovenbeenbot schuurt. De knieschijf gaat irriteren en de pijn treedt naar voren.

Gelukkig kan er snel geschakeld worden met deze klachten. Op korte termijn kan de druk op de knieschijf worden verminderd met het aanleggen van tape en het laten ontspannen van de bovenbeenspieren middels massage.

Veel interessanter is eigenlijk wat de oorzaak is en wat hier aan kan worden gedaan. In de meeste gevallen is een verkeerde fietshouding de oorzaak van de klachten. Met een simpel iets als het zadel wat hoger of lager te doen, wordt de druk al een stuk minder. Dit gebeurt met het timmermansoog. Soms is een professionele fietsmeting zeer zeker aan te raden.

Vaak zien we ook dat de knieschijf niet helemaal goed ‘spoort’. Dit betekent dat de knieschijf niet zich niet helemaal recht beweegt tijdens het buigen en strekken ten opzichte van de overige botstructuren. Krachttraining om de quadriceps specifieker sterker te maken is dan het devies en zal op langere termijn zeer zeker verbetering geven maar nog belangrijker, een recidief eerder zien te voorkomen.

De stoemper luistert aandachtig naar mijn verhaal en belooft mij dat hij morgen naar zijn fysiotherapeut gaat en dat hij ook naar zijn fietspositie laat kijken. Wat een mooie win-win situatie: de stoemper komt hoogstwaarschijnlijk snel van zijn klachten af en ik heb mijn steenkolen Duits weer eens sterk opgevijzeld.

Inmiddels is ook het tweede bekertje koude thee met suiker verorberd en besluiten Thomas en ik om de tocht verder voort te zetten. Na enkele mooie beklimmingen, fijne afdalingen en soms zelfs schone vergezichten, komen we weer aan in Weibern. Het gros zit al aan het bier. Wij houden het bij cola en kunnen de verleiding van de Küchen niet weerstaan. Inmiddels is de zon ingeruild voor wat dreigende wolken. We gaan. Nog even doorrijden en na een kleine vijf uur zijn we terug in het huis in Sankt Johann. Moe maar zeer voldaan.

Benieuwd naar de tocht? Kijk eens op de Strava-rit !

foto 2

, , , Nieuws